Κλήδονας και κάψαλα

Μένη Κουρδουσά

Μέσα στον Ιούνιο εορτάζεται ένας σπουδαίος άγιος της θρησκείας  μας. Ο Άγ. Ιωάννης ο Βαπτιστής που ο λαός μας ονόμασε  Λιοτροπιό  και Ριγανά και Κλήδονα και Λαμπαδιστή. Όπως αφήνει να υποδηλωθεί το πρώτο παρανόμι του Αγίου-Λιοτροπιός — η γιορτή του συμπίπτει με τις «τροπές του ηλίου» ή τις «θερινές  τροπές».  Μ’ άλλα λόγια, με το θερινό ηλιοστάσιο, όπου στην ουσία γίνεται η μετάβαση από την μία περίοδο του έτους στην άλλη, από την άνοιξη στο  κατακαλόκαιρο.  Ο λαός  πιστεύει πως κείνες οι μέρες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες, υπάρχει μεγάλη πυκνότητα μαντική, υπάρχουν ποικίλα έθιμα ν’ ακολουθηθούν. Έτσι, καθώς λένε, ο λαός ξεχύνεται να συλλέξει ιαματικά βότανα στην εξοχή κι  από δω κρατά το  προσωνύμιο του Αη Γιάννη,  του Ριγανά.  Διεξάγεται η παγανιστική διαδικασία του κλήδονα, καθώς και το έθιμο της φωτιάς, τα πασίγνωστα κάψαλα. Γι’ αυτό, τον λένε και Λαμπαδιστή ή Λαμπροφόρο.

Συνέχεια

Advertisements
ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ: ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΤΡΑΤΑΣ

ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ: ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΤΡΑΤΑΣ

ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ

Μένη Κουρδουσά

Οι αποκριές είναι μια πολύ παλιά γιορτή της Άνοιξης, γεμάτη διασκέδαση, χωρατά, πειράγμα­τα, αθυροστομίες και αφροδισιακούς συμβολισμούς.

Το έθιμο της αποκριάς ακόμα και σήμερα στη λαϊκή συνείδηση του λαού μας, διατηρεί το βαθύτε­ρο νόημά του, που είναι η διάθεση του ανθρώπου για ξεφάντωμα και φυγή από την καθημερινότητα, για χαρά, κέφι και φαγοπότι πριν μπει στη νηστεία και το πένθος της Μεγάλης Σαρακοστής. Κι όλα αυτά σε αρκετά μέρη της Ελλάδα εκφράζονται με έναν τρόπο που μένει αναλλοίωτος στο πέρασμα του χρόνου. Εμείς οι Μυτιληνιοί πρέπει νάμαστε περήφανοι γιατί όχι μόνο στα χωριά μας, αλλά κι εδώ στην Αθήνα διατηρούμε τα πλούσια και καμιά φορά μοναδικά ήθη και έθιμά μας. Συνέχεια